العلامة المجلسي (مترجم :خسروى)

101

بحار الأنوار (ج23 تا 27) (بخش امامت) ( فارسى)

گردد كه بر او حدّ جارى كنند چنانچه به ديگران جارى مىكنند وقتى گناهكار شد نميتواند از همسايه و دوست و خويشاوند و رفيق خود پنهان كند دليل اين مطلب آيه شريفه است إِنِّي جاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِماماً قالَ وَ مِنْ ذُرِّيَّتِي قالَ لا يَنالُ عَهْدِي الظَّالِمِينَ . گفت بچه دليل ميگوئى بايد شجاع‌ترين مردم باشد گفت زيرا او فرمانده آنها است در جنگ كه به او پناه مىبرند اگر فرار كند مشمول غضب خدا است جايز نيست امام مورد غضب خدا قرار گيرد بدليل اين آيه إِذا لَقِيتُمُ الَّذِينَ كَفَرُوا زَحْفاً فَلا تُوَلُّوهُمُ الْأَدْبارَ وَ مَنْ يُوَلِّهِمْ يَوْمَئِذٍ دُبُرَهُ إِلَّا مُتَحَرِّفاً لِقِتالٍ أَوْ مُتَحَيِّزاً إِلى فِئَةٍ فَقَدْ باءَ بِغَضَبٍ مِنَ اللَّهِ وَ مَأْواهُ جَهَنَّمُ وَ بِئْسَ الْمَصِيرُ . گفت بچه دليل ميگوئى بايد سخاوتمندترين مردم باشد گفت زيرا در صورتى كه سخى نباشد صلاحيت امامت را ندارد چون مردم بفضل و بخشش او نيازمندند و تقسيم بيت المال را بين آنها بمساوات مىكند تا هر كسى حق خود را ببرد چون اگر سخاوتمند بود ميتواند خود را نگه دارد از تصرف در حق مردم و مسلمين و سهم خود را از ديگر مسلمانان بيشتر بر نميدارد قبلا گفتيم بايد معصوم باشد وقتى شجاع‌ترين و داناترين و سخىترين و پاكدامن‌ترين مردم نباشد صلاحيت امامت را ندارد . علل الشرائع : فضل از حضرت رضا عليه السّلام نقل كرد كه فرمود اگر بگويند چرا جايز نيست امام از غير نژاد پيامبر باشد گفته مىشود بواسطه عللى كه از آن جمله است : 1 - چون امام واجب الاطاعه چاره‌اى نيست از اينكه بايد شاهد و دليلى وجود داشته باشد كه از ديگران مشخص و متمايز گردد اين شاهد همان قرابت نزديك و وصيت آشكار است كه از ديگران او را جدا ميسازد و كاملا مشخص ميگردد .